Huizenprijzen stijgen met tientallen procenten en veel mensen worden daardoor gedwongen om alternatieven te zoeken, zoals het tijdelijk verblijven op vakantieparken, boten, en inwonend bij vrienden en familie. Het aantal daklozen neemt snel toe en tegelijkertijd is er door een scala aan redenen steeds meer vraag naar huizen.
In Almere worden nieuwe wijken gebouwd, maar dit loopt langzamer dan we met zijn allen hopen. Wijken moeten worden gepland en de grond moet worden voorbereid met de aanleg van voorzieningen zoals wegen en riolering. Maar gelukkig is er niet alleen nieuwbouw in nieuwe wijken, maar ook op andere plekken in de stad.
In de komende jaren worden er honderden woningen bijgebouwd in bestaande wijken, op verschillende plaatsen in Almere. Dit zullen veelal appartementen zijn. Hier zijn meerdere redenen voor. Door de vergrijzing en de uitstroom vanuit instellingen is er bijvoorbeeld een grotere vraag voor gelijkvloerse woningen. Vaak zijn appartementen ook relatief betaalbaar, wat ze aantrekkelijk maakt voor jongeren. Deze willen vaak ook in hun eigen buurt, niet ver van familie kunnen wonen.
Tegelijkertijd is er vaak ook veel verzet tegen deze ‘inbreiding’. Omwonenden vrezen dat de nieuwbouw verstorend voor hun buurt zal werken, of zijn bang dat hoogbouw andere soorten bewoners met zich meebrengt. Voor veel mensen roept hoogbouw het beeld op van de steden waar ze bewust niet meer wilden wonen, toen ze naar Almere verhuisden.
GroenLinks wil zo snel mogelijk, goede en duurzame woningen realiseren. Hierbij kunnen we niet alleen naar de nieuwe wijken kijken. Qua duurzaamheid scoren appartementen vaak goed. Ze zijn met minder grondstoffen te bouwen en gemakkelijk te verwarmen. Ook biedt een hogere bevolkingsdichtheid in een wijk de basis voor publieke voorzieningen zoals openbaar vervoer en scholen. Met de vergrijzing staan juist deze voorzieningen onder druk in de oudere wijken van Almere.
De zorgen van omwonenden zijn tegelijkertijd belangrijk. Het is immers hun direct leefomgeving. Daarom moeten zij ook zoveel mogelijk betrokken worden in de keuzes die er te maken zijn rond het realiseren van nieuwe bouwplannen in hun buurt. Het is echter niet aan de omwonenden om de inschatting te maken of nieuwbouw überhaupt nodig is. Het is immers te gemakkelijk om te verwijzen naar andere locaties. Zolang de inpassing van nieuwe woningen op een ordentelijke manier kan plaatsvinden, moeten we dit ook (zo snel mogelijk) doen. Dat zijn we verplicht aan alle mensen die nu noodgedwongen bij hun ouders, op te kleine studentenkamers of bij hun ex-partner in huis moeten wonen.