Tom van der Wal

Penningmeester

Geboren op 29 november 1950. Al sinds ongeveer 45 jaar lid van GroenLinks en voorganger PPR. Ik woon al 32 jaar in Almere, heb daarvoor in Amsterdam, mijn geboorteplaats, en heel even in Amstelveen gewoond. Ik woon samen met Désirée. Wij hebben een dochter, geboren in 1993. Mijn werkzaam leven is begonnen in de administratief/commerciële kant van de muziek, en daarna ben ik, na drie jaar administratief werk, als schadebehandelaar bij een verzekeraar gaan werken, nu zo’n 38 jaar geleden. Tijdens mijn werk heb ik Nederlands recht gestudeerd. Als schadejurist behandel ik nu (maar niet lang meer) zware letsels en dodelijke ongevallen. Naast mijn werk heb ik nog meer, meest werk gerelateerde, aanvullende studies gevolgd.

Vanaf het begin van mijn lidmaatschap ben ik actief. Assistent van fractie deelraad Osdorp, gezamenlijke fractie PPR/PSP Openbaar Lichaam IJsselmeerpolders en provincie Flevoland. In het bestuur van PPR Westelijke Tuinsteden, in het eerste bestuur van GroenLinks Almere. Diverse partijraden van PPR en GroenLinks. Ik zat in kascontrolecommissies op landelijk, provinciaal en gemeentelijk niveau. Diverse landelijke werkgroepen (nu wegens drukte op een laag pitje). Vrijwel alle congressen heb ik gevolgd. Bij menige campagne heb ik aan kramen gestaan. Naast mijn huidige taak als penningmeester van GroenLinks Almere ben ik board-member van het European Network of Green Seniors, een job, waarvoor ik onder meer elke zes maanden een paar dagen ergens in Europa zit. 
 
Waarom bij GroenLinks:
Politiek actief wil ik al lange tijd zijn. Ik vind veranderingen noodzakelijk, vooral in sociaal en ecologisch opzicht. Daarbij is het niet mijn stijl om aan de zijlijn te blijven staan. Mijn belangrijkste bijdrage beschouw ik vooral als het meedenken en helpen opbouwen. Mijn opleiding helpt daarbij. GroenLinks is de partij, die het dichtst bij mijn eigen opvattingen staat, al ben ik het, zoals ieder lid, nimmer 100% met de partij eens. Ook dat probeer ik dan om te buigen. Daarnaast kan ik wel mijn verlies nemen en constructief maar voortdurend kritisch verder gaan.